شكنند و بسوزانند و يا در خاك مذلّت و مزبله‌ها افكنند . درخت تا قد و قامت كشد و يا گل و ميوه دهد زينت باغ و نور چشم باغبان است و چون خشك شود و يا گل و ميوه ندهد گرفتار چنگال ارّه و منقار تبر و طعمهء تيشه خواهد بود و هر كدام كه از جور ارّه و جفاى تبر گريزد خويش را در عذاب اليم آتش بيند و چون خاكستر شود از او اجتناب لازم است تا صورت و لباس ضايع نكند . و غذا تا در هم آميخته ، در صندوق معده و ساير اعضاء به احترام نشسته و چون نيك و بد وى از هم جدا شد ظاهر است كه بد او را كجا ريزند و از وى چگونه گريزند . و تا آهن و فولاد و ساير معدنيّات به كوره نرفته و تا خلط و زنگ و اجنبى آميخته همه را عزّتى است و چون هر يك به كنارى روند ظاهر است كه خلط و زنگ را چه مذلّتى است . پس اى عزيز سعى كن كه لبّ باشى و زنهار كه قشر ديگران نباشى . چهارم آنكه ظاهر است كه هر چيزى را غايتى است كه بالفطره ميل و توجّه به او دارد و ظاهر است كه هر قدر به غايت و كمال نزديك‌تر شود امتياز قشر از لبّ و نيك از بد هم نزديكتر شود و چون به غايت و كمال رسد بالبديهه قشر از لبّ و لبّ از قشر جدا شود . و بس ظاهر است كه عالم كون و امكان مدام در ترقّى بوده و هر قدر كه ترقّى و حركت او كمتر ، خلط قشر و لبّ و مزج نيك و بد او بيشتر و هر چند به غايت و كمال نزديكتر آيد تميز نيك و بد ظاهرتر آيد و چون بالمرّه از هم جدا شوند از براى مقصود ، دو قسم كه يكى مقصود بالذّات و ديگرى مقصود بالعرض است باقى نماند و همان مقصود بالذّات باقى ماند . حال به يارى ولىّ ذى الجلال گوئيم كه حركت طولى عالم امكان به وجود خاتم پيغمبران و بهتر و مهتر عالميان و به وصول او به مقام قاب قوسين او ادنى 50 و به وجود اهل بيت و ائمّهء هدى ( ع ) به انتهاء رسيد و درخت كمال از حيثيّت شاخ و بال به كمال رسيد و برگ زد و ميوه داد و لكن هنوز حركت عرضى او تمام نگشته و اوراق و برگهاى اين شجرهء طيّبه همه از عالم كمون به عالم بروز نيامده و چون يك صنف از حركت عرضى او تمام شود و يك نوع قشر و لبّ او كه خروج مؤمنان از اصلاب كافران است از هم جدا و هر يك به كنارى رود ، يقينا بلا تأمّل احترام عرضى كفّار تمام شود و حضرت قائم عجل اللّه فرجه با شمشير آبدار آشكار گردد و دست خدا به جهت انتقام از آستين بر آيد و سدّ تقيّه و مماشات و حفظ ظاهر و مدارا همه را در هم شكند و پس از آن از عالم امكان به